پاسخ:
يكي ديگر از خيانت هاي بني اميّه، استخدام مستشاران بيگانه و واگذاري امور مسلمين به مسيحي ها بود.

برخلاف تعاليم صريح قرآن مجيد، معاويه به مسيحي ها در امور مالي و لشكري و كشوري كمال اعتماد را داشت و با آنها مشورت مي كرد و آنها را محرم اسرار خود قرار داده كه از جمله آنها «سرجون نصراني» و پسرش «منصور» بوده كه معاويه وزارت ماليه و حسابداري ارتش را به او سپرده بود و او به واسطه اين شغل فوق العاده حساس و مهم در تمام دستگاه هاي حكومتي، مخصوصاً در بين افسران و سربازان نفوذ و اعتبار يافته بود و به حدس ما، سرجون و رفقاي نصراني او كه با دربار روم ارتباط داشتند، در شكست سپاه مسلمين در قسطنطنيه كه منتهي به كشته شدن سي هزار سرباز مسلمان شد دست داشتند و سرجون (يا پسرش منصور) وزير يزيد هم بوده (حجة السعادة، 2/72) و بر حسب نقل تواريخ (مقتل خوارزمي198 و كامل ابن اثير، 3/268 و الحسن و الحسين سبطا رسول الله 84 و 85) قتل امام حسين(عليه السلام) هم دست داشت و يزيد با مشورت او عبيدالله بن زياد را به استانداري كوفه انتخاب كرد.

تأمل در اين حوادث تاريخي نشان مي دهد كه مسيحي ها حكومت اسلام را در عهد معاويه و يزيد، تحت نفوذ سياست خود قرار داده و ايادي آنها، در دستگاه بني اميّه بر امور مسلمين نظارت داشتند و حكومت شام به امپراطوري روم و مسيحي ها متكي بود.
بلكه بطوري كه عقاد هم در كتاب «معاوية بن ابي سفيان في الميزان» در فصل «تمهيدات الحوادث» از ادله تاريخي استنتاج كرده، بني اميّه با دربار روم از جاهليت ارتباط داشته و بعضي از آنها مثل عثمان و ابوسفيان، آلت اجراي بعضي مقاصد سياسي و عمليات جاسوسي حكومت بيزانسي بوده اند.

پس عجب نيست اگر بعضي از مستشرقين متعصب مسيحي مانند لانس بلژيكي، از معاويه و يزيد طرفداري مي كنند؛ زيرا حكومت آنها تحت نفوذ مسيحي ها و سدّ راه اجراي حقيقي برنامه هاي اسلامي بود و چنين حكومت هايي، هميشه مورد پشتيباني و تأييد حكومت هاي استعماري مسيحي بوده و هست.

نظرات (0)

عضويت در خبرنامه نظرات.